Gülmekten Kendimi Alamadım

 Kendi kendine dijital bir günce olması niyetiyle yazdığım bu yazıları okuyan insanlar oldu. Paylaşıma kapattım sanıyorum ancak mecradan uzak olduğumdan, bihabermişim meğer. Katlanıp okumuş bulunanlara minnet borcum var. Okuduklarını çok beğendiğini samimiyetle gelip anlatan arkadaşımı anlamaya çalışırken bu blogun gizli olmadığını farkettim. Bir soğuk duş etkisi yaratmış olsa da çok sürmedi, zaten o sıra jüri vardı sinir hücrelerim jüride yediği meyvenin eline bulaşan şekerli suyunu üstüne silen o hocayla uğraşıyordu.
 Neyse bu konuya ayrı bir düzine blog siteleri kurulur, şu vakitte(01.58) kendimi hiç geremeyeceğim.
 Konuya gelecek olursak diye bir giriş yapıp konu neydi ya diyip bitirmek istemezdim lakin durum bu..